Geri Gelen Mektup
Ruhunmu ateş yoksa o gözlermi alevden Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu Pervane olan kendini gizlermi alevden Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu
Gün senden ışık alsada bir renge bürünse Ay secde edip çehrene yerlerde sürünse Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan Yanlız o yeşil gözlerinin nuru görünse
Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince İçimdeki azgın devi rüzgarlara attım Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım
Gözlerki birer parçasıdır sende ilahın Gözlerki senin en katı zulmün ve silahın Vur şanlı silahınla gönül mülküm düzelsin Sen öldürüyorkende vururkende güzelsinn..