Bilmez İnsan Kadrini
Bilmez insan kadrini kendi insan olmayan Ömür gelir geçer mi bir dolmadan Bana ondan hatıra yalnız gönlümde kalan
Yaşarım sessiz sessiz kalbimde dolu hicran Söylemişti bir çok söz meğerse hepsi yalan
Benim bir gülüm vardı soldurmadan koklardım Verdiğin hatırayı hep kalbimde saklardım O beni unutsa da ben onu unutmadım