Hikaye
Senin dudakların pembe Ellerin beyaz Al tut ellerimi Tut biraz
Benim doğduğum köylerde Ceviz ağaçları yoktu Ben bu yüzden serinliğe hasretim Okşa biraz
Benim doğduğum köylerde İnsanlar gülmesini bilmezdi Ben bu yüzden böyle naçar kalmışım Güldür biraz
Benim doğduğum köyleri Akşamları eşkiyalar basardı Ben bu yüzden yalnızlığı hiç sevmem Konuş biraz
Benim doğduğum köylerde Şimal rüzgarları eserdi Ve bu yüzden dudaklarım çatlaktır Öp biraz
Söz : Cahit Külebi