Gerçek İstanbul
İstanbul İstanbul uyuya mı kaldın? Uyan artık gör halini Türkiye'nin en güzel şehrini Kimlere bıraktın sen kendini? Bak yaptığını beğendin mi? Haydi kardeşlerim gelin benim yanıma İstanbul'u çevirelim eski tarzına Birlikte sırt sırta ve de omuz omuza Dur demeli artık bu gidişata Menfaat gün geçtikçe adım adım ilerliyor İnsanları sarıyor, dengelerini bozuyor Ufacık bedenler yok yere harcanıyor Gözler kararıyor şiddet git gide artıyor Çare bulamayanlar intaharı seçiyor Kendine acımıyor, hayatını karartıyor İstanbul bu işte hiçkimseyi tanımıyor Ne zaman bitecek acaba bu çile? Ne umutlar bağlamıştık şu koca şehire?! Çalış çabala gündüz ve gece Hayatın içinde, değersiz para peşinde İşinde, gücünde çalışarak Koca bir ömür böyle mi dolacak? Şaşıracak elbet birgün sapacak Sapacak yolunu şaşıracak Saracak acımasızlıkların hepsi onu Dostum bitmeyecek inan bu yolun sonu
Yoluna çıkan engeller seni yıldırmasın Bıktırmasın, usandırmasın; gafletin uykusundasın Uyan artık sesimi duyan; sen gerçek istanbuldasın
Her çıkışın bir inişi var Her düşüş bir öğreniş Sanki yeniden diriliş Hayata karşı yeni bir direniş Sebep göstermeden söyle bana Neden kenara çekilmen? Gerçeklere sırt çevirmen Eleştirmem ben seni Kulak ver de dinle beni Kalbinin sesini ve de sözlerimi Kurma boş hayaller Asıl değerer insanın beynindeler, dilindeler Ey efendiler bir tekrar daha Üstüne basa basa dur demeli artık bu gidişata Hayallerdeki mi? Değil, gerçek İstanbul'a Herkes sanki saatli bir bomba Her an patlamaya hazır olda Dağılmışlar istanbulun 4 1 yanına "Niye?" diye sorma; taş toprak İstanbul altın sanma Dostum bırak bu hayalleri de gel yanıma Hakikâti gösterebilirim sana, kulak ver bana Sokaklarda yatanlar, çarpık binalar Yitirilmiş umutlar, harcanıyor yok yere hayatlar Rüyalarda değil Gerçek İstanbul'da Sarsar yaşanan acıların hepsi seni Aynısı zannetme sakın düşte gördüklerini
Yoluna çıkan engeller seni yıldırmasın Bıktırmasın usandırmasın; gafletin uykusundasın Uyan artık sesimi duyan; sen Gerçek İstanbul'dasın